ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی ایران از مرز 60 میلیون تن عبور کرده اما به نظر می رسد تحقق اهداف توسعه این صنعت ارزش آفرین در کشور با چالش های جدی روبرو است.

 

 

 

 

سایت خبری پپنا (www.ppna.ir):  ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی ایران از مرز 60 میلیون تن عبور کرده اما به نظر می رسد تحقق اهداف توسعه این صنعت ارزش آفرین در کشور با چالش های جدی روبرو است.

به گزارش پپنا، ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی ایران از مرز 60 میلیون تن عبور کرده اما به نظر می رسد تحقق اهداف توسعه این صنعت ارزش آفرین در کشور با چالش های جدی روبرو است. بر اساس اهداف برنامه ششم توسعه باید ظرفیت تولید پتروشیمی ایران به 130 میلیون تن در سال برسد که تحقق این هدف در صنعت پتروشیمی که بدون شک نقش لوکوموتیو توسعه اقتصادی و صنعتی کشور را بر عهده دارد دست کم به 50 تا 55 میلیارد دلار سرمایه گذاری جدید نیاز دارد. از سوی دیگر هر چند با ورود به دوره پسابرجام درهای سرمایه گذاری شرکت‌های بزرگ بین‌المللی جهان همچون یو.او.پی، شل، توتال، هالدوتاپسو، اوده، اکسنس فرانسه و ... در صنایع پتروشیمی ایران باز شده اما تاکنون حتی یک قرارداد رسمی برای ساخت یک مجتمع پتروشیمی در ایران با هیچ یک از شرکت‌های خارجی امضا نشده و صرفا شرکت لینده آلمان در پتروشیمی کیان قراردادی برای فروش دانش فنی امضا کرده است. به اعتقاد تحلیلگران در شرایط فعلی در کنار فرمول نامتعارف قیمت گذاری فروش خوراک به ویژه اتان، نامشخص بودن وضعیت تامین تضامین خطوط اعتباری و فاینانس‌ها یکی از مهمترین مشکلات پیش روی در توسعه صنعت پتروشیمی ایران بوده که در نهایت یک رکود سرمایه گذاری را در این صنعت استراتژیک کشور رقم زده است. در این بین «توسعه پتروشیمی» گفتگوی بدون حاشیه‌ای با مهندس علی محمد رجالی مدیرعامل شرکت پتروشیمی رجال انجام داده که مشروح این گفتگو در ادامه آمده است:

 

در شرایط فعلی صنعت پتروشیمی با یک رکود فراگیر دست و پنجه نرم می کند و دامنه های این رکود فعلا سرمایه گذاری‌های جدید در این صنایع ارزش آفرین را هدف قرارداده است. نظر شما به عنوان یک سرمایه گذار موفق بخش خصوصی صنعت پتروشیمی درباره دلایل این رکود چیست؟ 

رکود موجود ماحصل فعالیت‌های دولت نهم و دهم است زیرا در این دوران کل منابع مالی ما روی بنگاه داری بانک‌ها رفت. در حال حاضر بانک‌ها کار بانکداری نمی‌کنند بلکه بنگاه داری می‌کنند. اگر بانک‌ها کار بانکداری انجام دهند مقداری به صنعت کمک می‌کنند. محمدرضا نعمت زاده وزیر صنعت، معدن و تجارت اعلام کرد بانک‌ها چندین هزار میلیارد تومان به صنایع کمک کرده‌اند درحالی که این ارقام قطره ای است در مقابل اقیانوس. اگر حداقل 100 هزار میلیارد تومان با نرخ ارز فعلی به تن‌خواه کارخانجات موجود کمک شود، ممکن است در حد یک گریس‌کاری در چرخ کارخانجات رخ دهد

 

در شرایط فعلی مهمترین پاشنه آشیل فعلی جذب منابع مالی همچون فاینانس و یا یوزانس برای طرح های نیمه تمام و جدید صنعت پتروشیمی، تضامین است، به عبارت ساده‌تر با خصوصی سازی صنعت پتروشیمی، شرکت ملی صنایع پتروشیمی به نمایندگی دولت زیر بار تضامین منابع مالی و خطوط اعتباری نمی‌شود. به نظر شما برای حل مشکل تضامین در صنعت پتروشیمی چه باید کرد؟

شرکت ملی صنایع پتروشیمی تاکنون درمورد تضامین کمک نکرده است. ما به تازگی از طرف انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پتروشیمی جلسه ای با دکتر ولی الله سیف در بانک مرکزی برگزار کردیم و ایشان قول دادند که بانک مرکزی 5 میلیارد دلار برای توسعه صنعت پتروشیمی کشور کمک می‌کند ولی این مقدار برای دو تا سه طرح پتروشیمی کفایت می‌کند؛ در حالی که ما 65 طرح نیمه کاره پتروشیمی در کشور داریم که باید از طریق فاینانس پیگیری شود، هیچ فاینانسی در ایران صورت نمی‌گیرد، مگر اینکه تکلیف ما با برخی از کشورهای غربی معلوم شود. تا برخی کشورها به اروپا چراغ سبز ندهند، اروپایی‌ها جرات سرمایه‌گذاری در ایران را ندارند.

 

اما در زمان دولت هفتم و هشتم بازهم ایران با آمریکا و برخی از کشورهای غربی مشکل داشت اما شرکت‌های بزرگ اروپایی برای اجرای طرح‌های پتروشیمیایی ایران خط اعتباری بازگشایی می‌کردند؟

 

در زمان مدیریت آقای نعمت زاده در شرکت ملی صنایع پتروشیمی تحریم نبودیم و ایشان به اعتبار فروش پتروشیمی بندرامام که برای دولت بود سالانه 1.8 میلیارد دلار صادرات داشت، شخصا با پتروشیمی‌های بزرگ اروپایی قرارداد می‌بست و بیمه هرمس آلمان آن را ضمانت می کرد و در دوران مدیریت ایشان در شرکت ملی صنایع پتروشیمی 32 پتروشیمی در کشور به امضای قرارداد رسید و ساخته شد.

 

هم اکنون به طور متوسط سالانه 10 میلیارد دلار محصول پتروشیمی در ایران صادر می شود آیا این درآمد بالای ارزی می‌تواند پشتوانه‌ای برای تامین تضامین بازگشایی خطوط اعتباری و فاینانس‌های خارجی برای طرح‌های نیمه تمام صنعت پتروشیمی ایران باشد؟

 

من شخصا 100 درصد با این ایده موافقم ولی امکان پذیر نیست. اگر ارز پتروشیمی‌ها در سال‌های 93 و 94 وارد کشور نمی‌شد ممکن بود فاجعه پیش بیاید زیرا قیمت نفت از بشکه‌ای 110 به 30 دلار کاهش یافت، کشور تحریم شد و صادرات نفت از 2.4 میلیون بشکه به یک میلیون بشکه کاهش یافت؛ تمام مشکلات یک‌باره ایجاد شد و درآمد ارزی کاهش یافت پس اگر ارز پتروشیمی‌ها نبود نمی‌توانستیم جوابگوی بانک مرکزی باشیم و باید این ارز وارد کشور می‌شد ولی خوشبختانه الان فروش نفت از یک به 2.5 میلیون بشکه در روز رسیده و خلا جبران شده است. بنابراین الان می‌توان این کار را انجام داد  و به عنوان یک ngo کل درآمد حاصل از صادرات پتروشیمی‌ها را متمرکز کرد با مدیریت مشخص و این ارز را توسط بانک مرکزی بین طرح هایی که مثلا بالای 30 یا 50 درصد پیشرفت دارند، توزیع کنند.

 

درباره برنامه‌های توسعه شرکت پتروشیمی رجال هم توضیحاتی ارائه کنید، آیا قصد انجام سرمایه گذاری‌های جدید را در صنعت پتروشیمی دارید؟

 

شرکت پتروشیمی رجال را در سال 1380 استارت کردیم و در سال 1385 بهره برداری کردیم؛ در سال 1393 ظرفیت را از 80 به 160 هزار تن در سال رساندیم و اخیرا هم در حال برنامه‌ریزی هستیم تا ظرفیت را تا 220 هزار تن افزایش دهیم ولی مشکل خوراک داریم. برای تامین خوراک مورد نیازمان در سال 1392 پتروشیمی سلمان فارسی را تاسیس کردیم. برای تاسیس پتروشیمی سلمان فارسی لیسانس مورد نیاز را از شرکت اوده آلمان خریداری کردیم ولی متاسفانه در سال‌های 1392، 93 و 94  حتی جواب ایمیل های شرکت پتروشیمی رجال را هم به دلیل تحریم ندادند؛ خوشبختانه بعد از مسئله برجام  فضا بهتر شده است و در حال مذاکره هستیم. یک لایسنسور جدید هم داریم که اروپایی است و خیلی پیشنهادهای بهتر از اوده آلمان دارد. تا پایان سال 1399 انشالله تولید 450 هزار تن پروپیلن را تحویل می دهیم. حجم سرمایه گذاری سلمان فارسی حدود 1000 میلیارد تومان است که از محل اعتبارات صندوق توسعه ملی تامین خواهد شد طرح دیگری نیز برای تولید یک میلیون تن الفین گازی برای تولید اتیلن،پروپیلن و گازوئیل داریم که مشکل اینست که شرکت ملی صنایع پترشیمی با درخواست مجوز خوراک ما موافقت نکرده است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Go to top