افشین علیزاد منیر مدیرمسوول و سردبیر خبرگزاری پپنا –
مذاکرات INC-5.2 در ژنو که قرار بود مسیر نهایی برای تدوین نخستین پیمان جهانی مقابله با آلودگی پلاستیک را مشخص کند، پس از ۱۰ روز گفت‌وگو بدون هیچ توافقی پایان یافت. به گزارش رویترز، AP و واشنگتن‌پست، اختلاف عمیق بر سر محدودیت تولید پلاستیک و کنترل مواد شیمیایی بحث‌برانگیز باعث شد پیش‌نویس معاهده همچنان پر از کروشه و متن‌های جایگزین باقی بماند.
AP نوشت: آمریکا، عربستان، کویت و چند کشور نفت‌محور دیگر با هرگونه محدودیت الزام‌آور تولید پلاستیک مخالفت کردند. در مقابل، اتحادیه اروپا، کشورهای آفریقایی و جزایر اقیانوس آرام بر اهداف مشخص کاهش تولید پافشاری داشتند.
در میانه این بن‌بست، گروهی از کشورها پیشنهاد کردند «اجماع» به‌عنوان تنها روش تصمیم‌گیری کنار گذاشته شود و مکانیزم رأی‌گیری با اکثریت واجد شرایط جایگزین شود؛ روشی که می‌توانست با حمایت دو‌سوم یا سه‌چهارم اعضا، متن را جلو ببرد. اما این ایده هم با مخالفت شدید ایالات متحده، روسیه و عربستان روبه‌رو شد و عملاً حتی فرآیند تصمیم‌گیری هم به محل اختلاف جدید تبدیل شد.
نظر ایران:
حسن عباس زاده، مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، در سخنرانی خود تأکید کرد که سند نهایی باید علمی، عملیاتی و منصفانه باشد و «نباید مانعی برای توسعه پایدار، انتقال فناوری و ارتقای توانمندی‌های ملی ایجاد کند». او همچنین بر ضرورت مدیریت هوشمندانه مصرف پلاستیک به جای اعمال محدودیت‌های یک‌جانبه بر تولید تأکید داشت.
پ در متن پیش‌نویس، بندهایی درباره مدیریت مصرف، طراحی محصول پایدار و مسئولیت تولیدکننده وجود دارد که می‌تواند مستقیماً بر تولیدکنندگان ماشین‌آلات و محصولات پلیمری اثر بگذارد.
• دبیر جلسه در روزهای پایانی پیشنهاد «متن پل» برای کاهش اختلافات را مطرح کرد، اما حتی این متن هم فرصت ورود به بحث رسمی پیدا نکرد.
نتیجه؟ پیش‌نویسی پر از گزینه‌های متناقض که تا نشست بعدی، همچنان معلق می‌ماند و آینده پیمان جهانی پلاستیک را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد.
