افشین علیزاد منیر مدیرمسوول و سردبیر خبرگزاری پپنا
به بهانه فعال شدن مکانیسم ماشه
▪️گاهی برای پیدا کردن امید لازم نیست به آینده نگاه کنیم؛ کافی است یک خاطره از گذشته را مرور کنیم.
▪️سال‌ها پیش، درست در اوج سخت‌ترین تحریم‌های ایران، جمعی از فعالان صنعت پلاستیک در دیدار نوروزی هتل لاله گرد هم آمده بودند. فضای مراسم مثل همیشه با خوش‌وبش و تبریک سال نو شروع شد، اما وقتی نوبت به صحبت‌های فعالان صنایع پلاستیک رسید، همه‌چیز رنگ جدی‌تری گرفت.
▪️حمید صدرزاده، پیشکسوت محترم، ارزشمند و تحصیلکرده، با پای گچ‌گرفته اولین نفر، پشت میکروفون رفت و با نگرانی از شرایط کشور گفت.
▪️بعد از او خلبان سعید صبوری پیشکسوت دیگر صنعت پلاستیک هم اوضاع را کمی تیره‌وتار توصیف کرد. نفر بعدی هم همین‌طور. سالن کم‌کم سنگین شد و کسی دیگر لبخند نمی‌زد.
▪️تا این‌که نوبت رسید به روپن گنجی، بنیانگذار تولید مستربچ در ایران؛ مردی همیشه خوش‌رو و سرزنده، حتی در سخت‌ترین روزها. او با لبخندی که همیشه همراهش بود، گفت:
«گران به ما می‌فروشند؟ ما هم درصدی می گذاریم و گران‌تر می‌فروشیم! ناراحتی ندارد… سال‌هاست همین‌طور گذشته!»
▪️کسی نفهمید شوخی بود یا جدی، اما همان یک جمله فضا را شکست. همه خندیدند، انرژی برگشت و ناامیدی عقب نشست. چون واقعیت همین است: ایران همیشه در چالش بوده و همیشه هم راهش را پیدا کرده. ما ۱۷ کشور همسایه داریم و ملتی هستیم که بلد است از دل محدودیت، فرصت بسازد.
امروز هم اگر شنبه‌تان کمی سنگین شروع شده، این خاطره را به حساب همان تلنگر بگذارید.
گاهی فقط کافی است یکی بگوید: «خیلی هم سخت نیست؛ از پسش برمی‌آییم.
