افشین علیزاد منیر مدیرمسوول و سردبیر خبرگزاری پپنا –
سردبیر پپنا –
◾️چند سال پیش، تضاد منافع میان واردکنندگان ماشین‌آلات پلیمری و تولیدکنندگان داخلی، بدنه انجمن ماشین‌سازان را دوپاره کرد؛ شکافی که دو تشکل مستقل از دل آن متولد شد: یکی با محوریت واردکنندگان و دیگری با تمرکز بر تولیدکنندگان. اختلاف، ساده و شفاف بود؛ واردکنندگان به دنبال حفظ واردات و تولیدکنندگان در پی تقویت ساخت داخل. امروز، انجمن تولیدکنندگان قصد دارد دومین همایش خود را برگزار کند؛ همایشی که اگر درست طراحی نشود، به‌جای همگرایی، می‌تواند شکاف‌ها را عمیق‌تر کند.
◾️اولین شرط موفقیت همایش، پذیرش واقعی تضاد منافع به‌عنوان واقعیت ساختاری صنعت است. انکار اختلاف نه تنها وحدت را تقویت نمی‌کند، بلکه بی‌اعتمادی را تشدید می‌کند. فضای گفت‌وگوی واقعی زمانی شکل می‌گیرد که هدف همایش، حذف یک جریان نباشد و به‌جای آن، بستری برای مدیریت اختلاف‌ها ایجاد شود.
◾️گام بعد، تعریف نقش واقعی برای واردکنندگان است؛ نه صرفاً دعوت نمادین. اختصاص پنل‌های مستقل، حضور در کمیته علمی و اعطای تریبون واقعی، پیام روشنی دارد: همایش سکویی برای همه اضلاع صنعت است، نه محلی برای حذف کسی.
◾️برای بین‌المللی شدن واقعی، همایش باید از تقابل «واردات در برابر تولید» فراتر رود و بر مفاهیمی چون زنجیره ارزش، انتقال فناوری، مونتاژ داخلی و همکاری با برندهای خارجی تمرکز کند. چنین رویکردی، هم داخلی‌ها و هم مهمانان خارجی را به مشارکت جدی ترغیب می‌کند.
◾️در نهایت، اقدام نمادین و مؤثر، تشکیل میز گفت‌وگوی ملی واردکنندگان و تولیدکنندگان است؛ میزی با حضور چهره‌های بی‌طرف، خروجی مکتوب و قواعد روشن برای تعامل و تصمیم‌گیری. این سازوکار، مسیر را برای آن باز می‌کند که همه دوباره زیر چتر یک تشکل واحد جمع شوند، با قواعدی که از گفت‌وگوها و تفاهم‌های واقعی حاصل می‌شود. امروز، کاسبان اختلاف در اقلیت‌اند و بهترین زمان برای بازسازی اتحاد و آینده صنعت است.
