خبرگزاری پپنا
در جریان آتشسوزی سهمگین مجموعه مسکونی «وانگ فوک کورت» در منطقه تایپو هنگکنگ، شعلهها در مدت بسیار کوتاهی از هفت بلوک ۳۱ طبقه عبور کردند و نگاهها ابتدا به سمت داربستهای سنتی بامبو رفت؛ داربستهایی که برای نوسازی نمای بیرونی ساختمانها نصب شده بود. بسیاری تصور میکردند ساختار بامبو عامل اصلی گسترش آتش بوده است. اما بررسیهای اولیه نشان میدهد بامبو با ایجاد لایه زغال (Intumescence) در برابر پیشروی آتش مقاومت میکند و سقوط داربستها بیشتر ناشی از سوختن بستهای نایلونی بوده است؛ هرچند این موضوع بهتنهایی نمیتواند سرعت گسترش آتش را توضیح دهد.
در ادامه، توجه کارشناسان به سمت پوششهای پلاستیکی محافظ نمای ساختمان رفت؛ شبکههایی که طبق مقررات باید دارای خواص مقاوم در برابر آتش باشند. تصاویر منتشرشده نشان میداد بخشهایی از این پوششها سالم باقی مانده و بخشهایی دیگر احتمالاً بر اثر سقوط داربستها از بین رفتهاند. اما سرنخ اصلی جای دیگری بود: فومهای پلیاستایرن غیراستاندارد که برای محافظت از پنجرهها در زمان مرمت دیوارهای خارجی استفاده شده بود.
گزارشها نشان میدهد این فومهای غیرنسوز همراه با پارچههای برزنتی و صفحات چوبی روی قاب پنجرهها نصب شده بود. ترکیب اشتعالپذیری بالای پلیاستایرن و طراحی خاص بلوکهای مسکونی ـ که بهگفته کارشناسان «اثر دودکش» ایجاد میکند ـ احتمالاً عامل اصلی گسترش سریع آتش بوده است. همین اثر باعث شده ذرات گداخته از بالای ساختمان خارج شده و با وزش باد به بلوکهای مجاور منتقل شود و شعلهها از یک برج به برج بعدی بپرند.
مقامهای محلی میگویند استفاده از «مواد بسیار قابل اشتعال مانند فومهای پنجره» دلیل بازداشت سه نفر از مدیران و مشاوران شرکت پیمانکار نوسازی (Prestige Construction and Engineering) بوده است؛ افرادی که اکنون با اتهام قتل غیرعمد روبهرو هستند.
تا روز یکشنبه ۳۰ نوامبر، تعداد قربانیان این حادثه به ۱۴۶ نفر رسیده و دستکم ۴۰ نفر همچنان مفقود هستند. پیشبینی میشود این فاجعه، مرگبارترین آتشسوزی تاریخ معاصر هنگکنگ پس از حادثه سال ۱۹۴۸ شود که ۱۷۶ نفر را به کام مرگ کشاند
