خبرگزاری پپنا – افشین علیزاد منیر – مدیرمسؤل و سردبیر خبرگزاری پپنا
◾️شاید نزدیک به بیست سال پیش، همان روزهایی که در مجله مواد شیمیایی فعالیت می‌کردم،
مهندس اکبر کریم‌بیگی، مدیرمسئول وقت آن ماهنامه (که هر جا هست خدا نگهش دارد)، فرصتی در اختیارم گذاشت تا مسیر حرفه‌ای‌ام را آگاهانه‌تر و مسئولانه‌تر انتخاب کنم.
◾️اعتماد او، دری بود به آموزش جدی؛
دوره‌های روزنامه‌نگاری در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در چند ترم تخصصی؛
جایی که آموزش شوخی نبود و «استاد» واقعاً اعتبار و وزن داشت.
◾️پای درس استادانی نشستم که هرکدام ستون رسانه در ایران بودند؛
از شکرخواه و قاضی‌زاده گرفته تا نمک‌دوست، نوروزی … و زنده‌یاد حسین قندی.
خیلی از هم‌دوره‌ای‌هایم بعدها به نام‌های شناخته‌شده رسانه‌های اقتصادی و سیاسی کشور تبدیل شدند.
◾️هنوز صدای مرحوم حسین قندی، همان «آقای تیتر»، در گوشم هست؛
با سماجت یک جمله را تکرار می‌کرد تا حک شود:
◾️مخاطب وقتی روزنامه یا رسانه را باز می‌کند،
نباید حس کند از روی کاغذ، از قاب تلویزیون
یا امروزی تر بگوییم، از صفحه موبایل،
مُشتی به صورتش پرتاب می‌شود.
◾️او از رسانه‌های معتبر دنیا مثال می‌زد؛
رسانه‌هایی که کنار خبر جنگ، خبر امید هم دارند.
می‌گفت مخاطب قرار نیست همیشه اخم کند، نگران شود یا بترسد؛
باید گاهی نفس بکشد، مکث کند و حتی لبخند بزند.
◾️ما امروز، دقیقاً با تکیه بر همان آموزه‌هاست که تلاش می‌کنیم
با انتشار خبرهایی کم‌تعداد اما متنوع،
ریتم، فضا و حال‌وهوای جریان خبر را
به سهم ناچیز خود تغییر دهیم.
◾️فکر نکنید اوضاع را نمی‌فهمیم یا خبرها را نمی‌خوانیم؛
قیمت دلار و سکه را می‌بینیم، پیام ترامپ را هم.
اما حتی در بدبینانه‌ترین سناریوها،
همان‌جا که زمین می‌خوریم،
مجبوریم لباسمان را بتکانیم،
دوباره بلند شویم
و باز بسازیم…
⚙️ خبرگزاری پپنا
🔗 https://chat.whatsapp.com/BhFFpothagh13XBv7CSrNy
