افشین علیزاد منیر سردبیر و مدیر مسوول خبرگزاری پپنا
سید جواد میرحیدری به پلاستشو آمد؛ چندی پس از پشت سر گذاشتن یک عمل سخت قلب، آرام و بیحاشیه، در کنار فرزندانش نشست و ناگهان یک غرفه به محل دیدار نسلهای مختلف صنعت پلاستیک تبدیل شد. صنعتگرانی که یکی پس از دیگری به دیدارش آمدند، جویای احوالش شدند و دقایقی در کنارش نشستند؛ بیآنکه کسی نیاز بداند حضورش را از بلندگوی نمایشگاه اعلام کند. اینجا سخن از آمدن یک مدیر و شیفته مدیریت نبود؛ سخن از حضور مردی بود که اعتبارش را در گذر سالها ساخته است. تفاوت بعضی آدمها همینجاست: برای بعضیها حضورشان با اعلام آغاز میشود؛ برای بعضی دیگر، با احترام آدمها.
سید جواد میرحیدری از نسلی است که صنعت را تنها در ماشین و کارخانه خلاصه نکرد؛ برای او تولید، با مسئولیت همراه بود و شهر، مردم و طبیعت نیز جایی در نگاهش داشتند. نگاه او به پلاستیک، فراتر از یک محصول و یک فعالیت اقتصادی بود. اما شاید سبزترین بخش میراث او، همان چیزی باشد که امروز در رفتار حاضران در غرفه دیده میشد: احترام به مردی که سالها ساخت، بیآنکه خود را بزرگ جلوه دهد. سبز ساخت، سبز ماند؛ و امروز، صنعت پلاستیک ایران به مردی سلام کرد که اعتبارش را زمان ساخته است، نه بلندگو…
