خبرگزاری پپنا –
سال ۲۰۲۵ را میتوان یکی از مقاطع مهم بازآرایی تجارت جهانی پلاستیک دانست؛ سالی که جریان صادرات و واردات پلیمرها و محصولات پلیمری بهطور ملموس تحت تأثیر سیاستهای صنعتی، مقررات زیستمحیطی و تغییر موازنه عرضه و تقاضا قرار گرفت. در این سال، چین با افزایش ظرفیتهای جدید تولید پلیاتیلن و پلیپروپیلن توسط شرکتهایی مانند Sinopec و PetroChina، صادرات خود را به بازارهای جنوب شرق آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین گسترش داد، در حالی که سهم این کشور از بازار اروپا کاهش یافت؛ موضوعی که بهطور مستقیم به سختگیری مقررات اتحادیه اروپا در زمینه ردپای کربن و مواد بازیافتی بازمیگردد.
در خاورمیانه، تولیدکنندگانی مانند SABIC، Borouge و QAPCO تمرکز خود را از فروش مواد پایه به سمت صادرات کامپاندها و گریدهای تخصصیتر معطوف کردند. ترکیه، هند و کشورهای آسیای مرکزی از جمله مقاصد اصلی این محصولات بودند؛ بهویژه در حوزه پلیپروپیلنهای مهندسی، پلیاتیلنهای ویژه فیلم و مواد مورد استفاده در صنایع خودرو و بستهبندی. این تغییر رویکرد نشان داد که رقابت در بازار جهانی دیگر صرفاً بر سر قیمت مواد خام نیست، بلکه بر پایه ارزش افزوده و انطباق با استانداردها شکل میگیرد.
در اروپا، شرکتهایی مانند BASF، Borealis و LyondellBasell بخشی از زنجیره تأمین خود را به تولید منطقهای و استفاده از مواد بازیافتی منتقل کردند. اجرای مقررات جدید اتحادیه اروپا درباره حداقل درصد استفاده از مواد بازیافتی، موجب کاهش واردات پلیمرهای ارزانقیمت و افزایش تقاضا برای گریدهای دارای گواهی زیستمحیطی شد. این روند بهطور خاص بر بازار بستهبندی، قطعات خودرو و لوازم خانگی اثر گذاشت.
در ایالات متحده نیز با بهرهبرداری از طرحهای توسعهای شرکتهایی مانند ExxonMobil و Dow، صادرات پلیمر به مکزیک، آمریکای جنوبی و برخی بازارهای آسیایی افزایش یافت. دسترسی به خوراک ارزان و انرژی رقابتی، آمریکا را به یکی از بازیگران فعال در صادرات پلیاتیلن و پلیپروپیلن در سال ۲۰۲۵ تبدیل کرد. مجموع این تحولات نشان میدهد که تجارت جهانی پلاستیک در سال ۲۰۲۵ وارد مرحلهای جدید شده است؛ مرحلهای که در آن مقررات، فناوری و موقعیت جغرافیایی نقشی تعیینکنندهتر از گذشته دارند.
