گزارش جدید درباره ایمنی پلی‌استایرن؛ ۵۰ سال شواهد علمی زیر ذره‌بین - خبرگزاری پپنا - رسانه مستقل فعالان صنایع تکمیلی پتروشیمی

گزارش جدید درباره ایمنی پلی‌استایرن؛ ۵۰ سال شواهد علمی زیر ذره‌بین

خبرگزاری پپنا رصد جهانی بازار پلیمر
ائتلاف بازیافت پلی‌استایرن گزارشی جامع درباره ایمنی پلی‌استایرن منتشر کرد که تأییدیه‌های قانونی و شواهد علمی بیش از ۵۰ سال پژوهش را مستند می‌کند.

ائتلاف بازیافت پلی‌استایرن (PSRA)، ائتلافی در آمریکای شمالی که برای توسعه راهکارهای نوآورانه بازیافت پلی‌استایرن فعالیت می‌کند، گزارشی جامع درباره سوابق علمی مستقل و ارزیابی‌های قانونی مرتبط با ایمنی پلی‌استایرن در کاربردهای بسته‌بندی منتشر کرده است.

این گزارش با عنوان «پلی‌استایرن: کارنامه ایمنی» (Polystyrene: The Safety Record)، دهه‌ها شواهد و یافته‌های مراجع برجسته سلامت و ایمنی مواد غذایی در جهان را در قالب یک سند قابل دسترس گردآوری کرده است.

این گزارش همچنین به سردرگمی موجود میان استایرن ، ماده اولیه مایع مورد استفاده برای تولید پلی‌استایرن ، و پلی‌استایرن می‌پردازد؛ پلی‌استایرن ماده‌ای جامد و از نظر شیمیایی پایدار است که در نتیجه فرایند تولید به دست می‌آید.

این دو، مواد متفاوتی هستند و از نظر مشخصات ایمنی نیز تفاوت‌های اساسی دارند. همین تمایز، محور اصلی بحث درباره ایمنی پلی‌استایرن است.

جاستین رینی، رئیس ائتلاف بازیافت پلی‌استایرن، گفت:

«شواهد مربوط به ایمنی پلی‌استایرن روشن، منسجم و حاصل چندین دهه تحقیق است. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) بیش از ۵۰ سال است که پلی‌استایرن را برای تماس با مواد غذایی مناسب تشخیص داده است. سازمان ایمنی غذایی اروپا (EFSA) نیز در ژوئن ۲۰۲۵ جامع‌ترین بررسی خود طی چند دهه را تکمیل کرد و در سطوح مواجهه واقعی، هیچ مدرکی دال بر آسیب پیدا نکرد. تحقیقات مستقل و داوری‌شده علمی که بیش از ۳۰ سال را دربرمی‌گیرد نیز با این یافته‌ها همخوانی دارد.»

یافته‌های کلیدی گزارش ایمنی

حد مجاز دریافت روزانه استایرن از نظر FDA، ۹۰ میلی‌گرم به ازای هر نفر در روز است. در مقابل، میزان مواجهه واقعی ناشی از بسته‌بندی‌های پلی‌استایرنی حدود ۰٫۰۰۷ میلی‌گرم برآورد شده است؛ یعنی کسری بسیار کوچک از آستانه ایمنی تعیین‌شده.

استایرن، ماده اولیه مایع مورد استفاده برای تولید پلی‌استایرن است. این ماده همچنین به‌طور طبیعی در بسیاری از مواد غذایی روزمره، از جمله توت‌فرنگی، دارچین، قهوه، بادام‌زمینی و گوشت گاو وجود دارد.

سازمان ایمنی غذایی اروپا (EFSA) تأیید کرده است که میزان استایرنی که افراد از طریق مصرف مواد غذایی طبیعی دریافت می‌کنند، با مقداری که ممکن است از بسته‌بندی‌های پلی‌استایرنی در معرض آن قرار گیرند، قابل مقایسه است.

دهه‌ها تحقیق روی جمعیت عمومی نیز شواهد مستمر و یکدستی درباره ارتباط استایرن با سرطان پیدا نکرده است.

ارزیابی مجدد EFSA در ژوئن ۲۰۲۵ که جامع‌ترین بررسی از این نوع طی چند دهه توصیف شده، در سطوح مواجهه واقعی، شواهدی از آسیب ناشی از بسته‌بندی پلی‌استایرنی پیدا نکرد.

محصولات تجاری پلی‌استایرنی نیز به‌طور معمول در سطوحی بسیار پایین‌تر از حد محافظه‌کارانه ایمنی تعیین‌شده توسط EFSA قرار دارند.

آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC)، استایرن ــ ماده اولیه مایع مورد استفاده برای تولید پلی‌استایرن ــ را در گروه ۲A طبقه‌بندی می‌کند؛ همان گروهی که مصرف گوشت قرمز و نوشیدن نوشیدنی‌های بسیار داغ در آن قرار دارند.

یک ارزیابی ریسک در سال ۲۰۱۹ که با حمایت مرکز اطلاعات و تحقیقات استایرن (Styrene Information and Research Center) انجام شد و پس از داوری علمی در Journal of Toxicology and Environmental Health منتشر شد، بیش از ۳۰ سال تحقیق را مورد جمع‌بندی قرار داد.

این مطالعه به این نتیجه رسید که خطر معناداری برای سلامت مصرف‌کنندگان وجود ندارد و در جمعیت عمومی نیز شواهد مستمر و یکدستی مبنی بر اینکه استایرن موجب سرطان می‌شود، مشاهده نشده است.

ارتباط بازیافت و ایمنی در تماس با مواد غذایی

پلی‌استایرن بازیافتی همان استانداردهای ایمنی تماس با مواد غذایی را که برای مواد اولیه بکر اعمال می‌شود، رعایت می‌کند.

رزین پلی‌استایرن بازیافتی از طریق فرایند حل‌سازی (Dissolution Recycling) از سال ۲۰۱۳ برای تماس با مواد غذایی از سوی FDA تأیید شده است و میزان مواجهه اندازه‌گیری‌شده با آن، ۸۷ درصد پایین‌تر از حد ایمنی تعیین‌شده توسط EFSA بوده است.

این گزارش همچنین ارتباط مستقیمی میان سابقه ایمنی پلی‌استایرن و قابلیت آن برای ایجاد یک اقتصاد چرخشی ترسیم می‌کند و در واقع مکمل گزارش PSRA درباره چرخشی‌بودن پلی‌استایرن است که در ژوئن ۲۰۲۶ منتشر شد.

پایداری شیمیایی پلی‌استایرن، هم اساس سابقه ایمنی آن در تماس با مواد غذایی و هم یکی از عوامل مناسب‌بودن آن برای بازیافت است.

همان ویژگی‌های مواد که به پلی‌استایرن اجازه می‌دهد مواد غذایی، داروها و حتی لوازم بزرگ را به‌صورت ایمن جابه‌جا کند، موجب می‌شود این ماده برای بازیابی و استفاده مجدد از طریق بازیافت مکانیکی، بازیافت به روش حل‌سازی و بازیافت شیمیایی نیز مناسب باشد.

رینی در پایان گفت:

«FDA، EFSA و دهه‌ها تحقیقات مستقل این ماده را بررسی کرده‌اند و به نتایج منسجمی رسیده‌اند. این گزارش این نتایج را در دسترس قرار می‌دهد و مجموعه شواهدی را فراهم می‌کند که ذی‌نفعان و سیاست‌گذاران برای تصمیم‌گیری آگاهانه به آن نیاز دارند.»

ائتلاف بازیافت پلی‌استایرن، کل زنجیره ارزش پلی‌استایرن و پلی‌استایرن منبسط‌شده (EPS) را در آمریکای شمالی گرد هم می‌آورد تا چرخشی‌شدن محصولات پلی‌استایرنی را ترویج کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *